مسئولان پاسخ دهند؛ چرا گیلان با این همه ظرفیت کاسپین، هنوز قطب تولید آبزیان کشور نیست؟
اختصاصی گیلان فردا ۲۴/گیلان با برخورداری از دریای کاسپین، منابع آبی گسترده و سابقه دیرینه در شیلات، ظرفیت آن را دارد که به یکی از قطبهای اصلی تولید و صادرات آبزیان کشور تبدیل شود؛ با این حال، بخش قابل توجهی از این ظرفیت همچنان روی کاغذ مانده است. اکنون این پرسش جدی مطرح است که چرا با وجود چنین مزیتهایی، طرحهای توسعه آبزیپروری، بهویژه پرورش ماهی در قفس و توسعه زنجیره فرآوری، هنوز به اندازه ظرفیت واقعی استان پیش نرفتهاند و مسئولان برای رفع این موانع چه برنامه و زمانبندی مشخصی دارند؟
به گزارش گیلان فردا 24 /چرا گیلان نمیتواند به قطب تولید آبزیان کشور تبدیل شود؟
گیلان؛ استانی با دریای کاسپین، رودخانههای فراوان و سابقه دیرینه در شیلات، اما همچنان با فاصلهای قابل توجه از ظرفیت واقعی خود در تولید و صادرات آبزیان
گیلان از معدود استانهای کشور است که همزمان از ظرفیت دریای کاسپین، منابع آبی داخلی، اراضی مستعد آبزیپروری و نیروی انسانی باتجربه در حوزه شیلات برخوردار است. با این حال، این ظرفیت عظیم هنوز نتوانسته گیلان را به جایگاهی که شایسته آن است، در تولید و صادرات آبزیان کشور برساند.
بر اساس آمارهای اعلامشده، تولید آبزیان گیلان در سال ۱۴۰۴ حدود ۷۷ هزار تن بوده که بخش عمده آن از آبزیپروری به دست آمده است. این رقم در مقایسه با ظرفیتهای طبیعی و اقتصادی استان، نشان میدهد هنوز بخش قابل توجهی از توان گیلان بالفعل نشده است.
کاسپین؛ ظرفیتی که هنوز به اندازه کافی در خدمت تولید نیست
یکی از مهمترین پرسشها این است که چرا با وجود دسترسی گیلان به دریای کاسپین، سهم آبزیپروری دریایی استان همچنان محدود است؟
پرورش ماهی در قفس میتواند یکی از مسیرهای اصلی افزایش تولید باشد، اما اجرای طرحهای بزرگ در این حوزه با مشکلاتی از جمله تأمین سرمایه، فناوری و تجهیزات متناسب با شرایط کاسپین، مسائل محیطزیستی و تعدد فرآیندهای صدور مجوز روبهرو بوده است.
در حالی که برای برخی سایتهای پرورش ماهی در قفس در گیلان ظرفیتهای قابل توجهی تعریف شده، بخشی از این ظرفیتها هنوز به تولید واقعی تبدیل نشدهاند.
ظرفیت مغفول ماهیان خاویاری
گیلان همچنین میتواند در تولید ماهیان خاویاری و محصولات با ارزش افزوده بالا نقش بسیار پررنگتری ایفا کند.
توسعه پرورش ماهیان خاویاری، علاوه بر ایجاد اشتغال، امکان تولید محصول صادراتی با ارزش اقتصادی بالا را فراهم میکند. استفاده از روشهای نوین پرورش و بهرهگیری از آب شور میتواند بخشی از محدودیتهای توسعه آبزیپروری در خشکی را نیز کاهش دهد.
مشکل فقط تولید نیست؛ زنجیره ارزش است
حتی افزایش تولید آبزیان نیز بدون توسعه صنایع پسین نمیتواند تحول اقتصادی مورد انتظار را ایجاد کند.
گیلان برای تبدیل شدن به قطب آبزیان کشور نیازمند یک زنجیره کامل است؛ از تولید بچهماهی و خوراک گرفته تا پرورش، فرآوری، بستهبندی، سردخانه، حملونقل، بازاریابی و صادرات.
اگر ماهی در گیلان تولید شود اما فرآوری و بستهبندی پیشرفته آن در استانهای دیگر انجام شود، بخش مهمی از ارزش افزوده و فرصتهای شغلی از گیلان خارج خواهد شد.
گیلان نیازمند یک نقشه راه مشخص است
تبدیل گیلان به قطب تولید آبزیان کشور نیازمند شعار یا صدور چند مجوز جدید نیست؛ بلکه به یک برنامه منسجم و قابل سنجش نیاز دارد.
در این مسیر میتوان چند اولویت را دنبال کرد:
- توسعه هدفمند پرورش ماهی در قفس با تجهیزات متناسب با شرایط کاسپین
- گسترش پرورش ماهیان خاویاری و گونههای دارای ارزش اقتصادی بالا
- ایجاد شهرکها و پهنههای تخصصی آبزیپروری
- تسهیل و یکپارچهسازی فرآیند صدور مجوزها
- تأمین سرمایه در گردش و تسهیلات مناسب برای تولیدکنندگان
- توسعه صنایع فرآوری، بستهبندی و سردخانهای
- ایجاد برند واحد برای محصولات آبزیان گیلان
- تقویت صادرات از مسیر بنادر استان
- توسعه مراکز تحقیقاتی و انتقال فناوری به واحدهای تولیدی
- استفاده از ظرفیت بخش خصوصی و سرمایهگذاران داخلی و خارجی
سؤال اساسی از مسئولان
اکنون سؤال این است: با وجود چنین ظرفیتهایی، چرا گیلان هنوز نتوانسته سهم متناسبی از بازار تولید و صادرات آبزیان کشور به دست آورد؟
استانی که در کنار دریای کاسپین قرار دارد و از سابقه طولانی در شیلات برخوردار است، میتواند علاوه بر تأمین بخشی از نیاز داخلی، به یکی از مراکز مهم تولید، فرآوری و صادرات آبزیان تبدیل شود.
آنچه امروز بیش از هر چیز مورد نیاز است، تبدیل ظرفیتهای روی کاغذ به پروژههای واقعی، سرمایهگذاری واقعی و تولید واقعی است.
اگر قرار است گیلان به قطب آبزیان کشور تبدیل شود، باید مشخص شود چه میزان سرمایه، چه زیرساختهایی، چه تعداد پروژه و چه جدول زمانی مشخصی برای رسیدن به این هدف در نظر گرفته شده است
هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.